Osman Öztunç - Mevlana
Her gün bir yerden göçmek ne iyi
Her gün bir yere konmak ne güzel
Bulanmadan, donmadan akmak ne hoÅŸ
Dünle beraber gitti cancağızım
Ne kadar söz varsa düne ait
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım
Alemin bal ÅŸerbetinden bana ne
İşte ölümde benim ayran tasım
Ne malım, mülküm var benim, ne azığım
Ben genede senin malın mülkün olsun diye çalışırım
Senin başını sokacak bir yerin olsun diye
Senin bir dikili ağacın
Ama hürriyeti kulluğa taş çatlasa satmam
Kusuruma bakmayın benim dostlar
Bağışlayın beni,
Ben; davullara, bayraklara aldırmayan
Bir padişahın yoluna düşmüşüm
Deli-divane olmuÅŸum
Çok uzaklardan yürüyen bir adam gibiyim ben
Çok uzaklardan geçen bir hayal gibi
Ama yok ta sayılmam hani
Var olan birÅŸeyim ben
Hadi ben bensiz geleyim, sen sensiz gel
Ne varsa şu ırmağın içinde var
Soyunalım iki can, dalalım şu ırmağa hadi
Bu kupkuru yerde sitemden gayri ne gördük
Bu kupkuru yerde ne gördük zulümden gayri
Bu ırmakta ne ölmek var bize
Bu ırmakta ne gam var, ne keder var, ne dert
Bu ırmak alabildiğine yaşamaktan
Bu ırmak iyilikten cömertlikten ibaret
Durma, çabuk gel
Gelmem deme
Ne evet demek yaraşır sana, ne hayır
Senin şanına sadece gelmek yaraşır dostum.
Osman Öztunç - Hoşçakal
İşte gidiyorum canım anneciğim
Dönüşümü bekle hoşçakal
Diremişim arına ge cegündüz dua et
Hoşça kal şimdi hoşçakal
Hemen gitmem gerekli
Orda çakal yürekli
Yiğit arkadaşlarım bekler
Pençesi kanla süslü
Her biri dağ göğüslü
Yiğit arkadaşlarım bekler
Hep birden hey hep birden
Harkete geçtik Ä°zmir’den
İlden ile şan yürür
İşte gidiyorum canım Babacığım
Al künyemi göğsüne tak
Hem kendine iyi bak,hemde övün kendinle
Oğlumdu de hoşça kal
Gidiyoruz dün gibi
Evvel gidenler gibi
Yiğit arkadaşlarım ve ben
Ötelerden ağıtlı
Atalardan öğütlü
Yiğit arkadaşlarım ve ben
Hep birden hey hep birden
Harkete geçtik Ä°zmir’den
İlden ile şan yürür
Sere serpe bir yağmur gelir üstüne
Ne kadar gamsız bu adam!
Sırtında pardesü, yüzünde sakal
Ayağında postal adam!
Ne kadar solgun, ne kadar mahsun
Yaklaştı yanıma göz göze geldik
Ä°kimizde tedirgindik!
Bana gelir bana gider, ben de güler bu adam
Hep mi aÄŸlayacak bu adam.
Çaresi ben umudu ben, her şeyi ben bir adam
Hep mi aÄŸlayacak bu adam.
Dalından koparılmış bir çiçek gibi
Hep örselenmiş bu adam.
Hesapsız kitapsız halk arasında
Bir beni bulmuÅŸ bu adam.
Ne kadar ne kadar benziyor bana
Yaklaştı yanıma göz göze geldik
Ä°kimizde tedirgindik.
Bana gelir bana gider, ben de güler bu adam
Hep mi aÄŸlayacak bu adam.
Çaresi ben umudu ben, her şeyi ben bir adam
Hep mi aÄŸlayacak bu adam.
Osman Öztunç - Gitme
Beni bırakma, beni terk etme,
Beni unutma gitme!
Sen gidersen, dertlenirim,
Yaram büyür seninle.
Gitme, gitme
Bunca onulmaz acıya
Beraber göğüs gerdiğimizi unutup gideceksin demek
Hani bir sevda ÅŸehri ki
Ellerimizle, gözlerimizle, yüreğimizle biz yapmıştık bu
Åžehri
Bütün kavgalardan
Ä°hanetlerden
Namertlilikten
İkiyüzlülük ve sevgisizlikten uzak bu şehri
Yıkıp ta gideceksin eğer gideceksen
Haydi durma! haydi durma! git gidebilirsen
Sen hep suskun, böyle dargın
Ben acılara vurgun.
Kahrolurum,
Ezilirim.
Dayanmaz ki yüreğim.